š Is dit het verschil dat AI werkelijk maakt?
De keren dat ik in hyper-performant teams heb mogen werken blijven me bij als een bijzondere ervaring. Het voelde telkens als heel intens en productief, en het bracht me daarnaast ook veel plezier en voldoening. š
Het is mij opgevallen dat die teams allemaal een zelfde dagritme hadden:
- De ochtend start met frisse nieuwe ideeƫn en (hierdoor) intense discussie.
- Er valt vrij snel een beslissing over “wat we uit gaan proberen”.
- Dit uitproberen is een focus activiteit waarbij alle afleiding wordt genegeerd.
- Al ruim voor de middag staat de basis van de oplossing.
- De rest van de dag wordt besteedt aan refactoring en oplossen van alle ontdekte losse eindjes.
- Aan het einde van de dag is de code helemaal klaar voor de volgende iteratie.
Nu ik experimenteer met AI code generatie, begin ik dit zelfde patroon te ontdekken: Ik gebruik AI om interactief een sprong te maken, waarna een heleboel samenwerking volgt om “de schade weer op te ruimen”.š¤
š”Eigenlijk ligt dit helemaal niet zo ver van wat ik hierboven beschreef, behalve dat er minder mensen bij betrokken zijn, en de eerste sprong minder doorlooptijd vergt. De cycli zijn dan ook regelmatig korter dan een dag.